Имрӯз, 20-уми август шоир, нависанда, драматург ва тарҷумон, Шоири халқии Тоҷикистон, барандаи Ҷоизаи ба номи Мирзо Турсунзода Ҳадиса Қурбонова аз дунё даргузашт.

Ҳадиса Қурбонова дар 86 сол дошт ва дар назар аст, ки намози ҷанозааш вақти пешин баргузор гардад.

Тибқи иттилои дастрас, Ҳадиса Қурбонова 17-уми феврали соли 1940 дар деҳаи Шураки Сарихосори ноҳияи Балҷувон дар оилаи оҳангар ба дунё омадааст. Баъди аз падару модар ятим мондан, дар хонаи кӯдакони Сарихосор тарбия ёфтааст. Соли 1958 ба факултаи филологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон дохил шуда, соли 1963 онро хатм намудааст. Аз соли 1963 дар нашриёти «Ирфон» дар шуъбаи адабиёти бачаҳо ба кор шурӯъ кард. Солҳои 1967-1969 дар рӯзномаи «Пионери Тоҷикистон», 1969-1973 дар Кумитаи давлатии назди Совети Вазирони ҶШС Тоҷикистон оид ба табъу нашр, полиграфия ва савдои китоб фаъолият доштааст. Аз соли 1973 то 1988 дар нашриёти «Адиб» фаъолияти босамар намудааст.

Муаллифи китобҳои шеърии «Паймон» (1972), «Шукрона» (1980), «Нури Октябр» (1981), «Сомон» (1984), «Даргоҳи Офтоб» (1986), «Дунёи ҷавонӣ» (1987), «Эҳсон» (2000), «Лоиқ намеояд дигар» (2001), «Мадина» (2003), «Чакомаи Душанбе» (2003), «Сояи миҷгон» (2006), «Ҳилолӣ» (2008), «Хатлон» (2008), «Меҳвари ишқ» (2008), «Соҳати дил» (2010), «Тӯфон» (2010), "Хаймаи Хайём (2012), «Саддом Ҳусейн» (2014), «Шоҳин» (2014), «Сарир», (2014), «Девон» (дар ду ҷилд, 2014), «Шоҳин» (2015) ва ғайраҳо мебошад.

Dialog.tj